Skip to content
Wellsprings
shabbat melachahfeatured in 30 works

Kotev (Writing)

koh-TAY-v

Writing—forming letters—is one of the thirty-nine creative acts forbidden on the Sabbath.

In Jewish law, the Sabbath day is set apart by refraining from thirty-nine categories of creative work. Writing sits among the most fundamental: the act of forming two or more letters together. The ancient rabbis understood this as the core creative act—the ability to make meaning visible and permanent on a surface. It wasn't about the physical effort; it was about *creating* something that wasn't there before, capturing thought into fixed form.

Over centuries, Jewish legal thinkers grappled with what counts as 'writing' in a changing world. Does erasing count? What about writing with unusual materials, or in ways that don't look like traditional penmanship? In the modern era, this concept has stretched further still: does taking a photograph count, since you're capturing and fixing an image? Does typing on a computer? These questions matter because they help people figure out how ancient principles apply to contemporary life—and they reveal something deep about why writing mattered in the first place: it transforms fleeting thought into something lasting.

How it traveled

  1. Tosefta Shabbat
    · 190
    explains
  2. Mishnah Shabbat
    Yavneh · 200
    explains
  3. Sifra
    · 250
    explains
  4. Jerusalem Talmud Shabbat
    Tiberias · 400
    explains
  5. Shabbat
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  6. Gittin
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  7. Keritot
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  8. Makkot
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  9. Rif Shabbat
    · 1085
    explains
  10. Sefer Yereim
    · 1135
    explains
  11. Mishneh Torah, Sabbath
    Fostat (Old Cairo) · 1180
    explains
  12. Sefer HaTerumah
    · 1190
    explains
  13. Tosafot on Shabbat
    Troyes (Champagne) · 1230
    explains
  14. Sefer Mitzvot Gadol
    · 1243
    explains
  15. Kol Bo
    · 1250
    explains
  16. Chiddushei Ramban on Shabbat
    Girona · 1265
    explains
  17. Meiri on Shabbat
    Perpignan · 1300
    explains
  18. Meiri on Moed Katan
    Perpignan · 1300
    explains
  19. Tur
    Toledo (Castile) · 1335
    explains
  20. Ran on Shabbat
    Barcelona · 1340
    explains
  21. Menorat HaMaor
    · 1391
    explains
  22. Sefer HaTashbetz
    Tunis · 1430
    explains
  23. Terumat HaDeshen
    Vienna · 1460
    explains
  24. Bartenura on Mishnah Shabbat
    Jerusalem · 1482
    explains
  25. Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Tzfat · 1565
    explains
  26. Chokhmat Shlomo on Shabbat
    Lublin · 1572
    explains
  27. Drisha
    Lviv (Lemberg) · 1605
    explains
  28. Chidushei Halachot on Shabbat
    Posen (Poznań) · 1612
    explains
  29. Tosafot Yom Tov on Mishnah Shabbat
    Prague · 1613
    explains
  30. Bach
    Krakow (Cracow) · 1631
    explains

Key passages(20)

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

הַכֹּל מוֹדִין בְּכוֹתֵב אֶת הַשֵּׁם עַד שָׁעָה שֶׁיַּשְׁלִים. כָּתַב אוֹת אַחַת לְהַשְׁלִים אֶת הַשֵּׁם וְאוֹת אַחַת לְהַשְּׁלִים אֶת הַסֶּפֶר חַיָיב. כָּתַב אוֹת אַחַת בַּחוֹל וְאוֹת אַחַת בַּשַׁבָּ

Tap to expand

Arukh HaShulchan · Yechiel Michel Epstein · 1865 CE

Very high

תניא בתוספתא (שבת פי"ב) קטן אוחז בקולמוס וגדול אוחז בידו וכותב חייב גדול אוחז בקולמוס וקטן אוחז בידו וכותב פטור עכ"ל וכ"כ הרמב"ם בפי"ב משבת ע"ש ולמדנו מזה דהאוחז ביד הכותב ומוליך ידו על הקלף מקרי הוא

Tap to expand

Mishnah Shabbat · 190 CE

Very high

הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת, בֵּין בִּימִינוֹ בֵּין בִּשְׂמֹאלוֹ, בֵּין מִשֵּׁם אֶחָד בֵּין מִשְּׁנֵי שֵׁמוֹת, בֵּין מִשְּׁנֵי סַמְמָנִיּוֹת, בְּכָל לָשׁוֹן, חַיָּב. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, לֹא חִיְּבוּ

Tap to expand

Mishnah Shabbat · 190 CE

Very high

הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בְּהֶעְלֵם אֶחָד, חַיָּב. כָּתַב בִּדְיוֹ, בְּסַם, בְּסִקְרָא, בְּקוֹמוֹס וּבְקַנְקַנְתּוֹם, וּבְכָל דָּבָר שֶׁהוּא רוֹשֵׁם, עַל שְׁנֵי כָתְלֵי זָוִיּוֹת וְעַל שְׁנֵי לוּח

Tap to expand

Mishnah Shabbat · 190 CE

Very high

הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בִּשְׁנֵי הֶעְלֵמוֹת, אַחַת שַׁחֲרִית וְאַחַת בֵּין הָעַרְבַּיִם, רַבָּן גַּמְלִיאֵל מְחַיֵּב, וַחֲכָמִים פּוֹטְרִין:

Tap to expand

Tosefta Beitzah · 190 CE

Very high

ארבע רשויות וארבע מצות הן האורג שני חוטין בין בבגדי קדש בין בבגדי הדיוט והכותב שתי אותיות בין בכתבי קדש בין בכתבי הדיוט בשבת חייב חטאת [ביו"ט] לוקה ארבעים והאורג חוט אחד בין בבגדי קודש בין בבגדי הדיוט

Tap to expand

Tosefta Shabbat · 190 CE

Very high

אחד אוחז בקולמוס ואחד אוחז בידו וכותב האוחז בקולמוס [חייב האוחז בידו וכותב פטור] נתכוין לסייעו האוחז בקולמוס [פטור] והאוחז בידו וכותב [חייב] שוגג אוחז בקולמוס ומזיד אוחז בידו וכותב [חייב] מזיד אוחז בק

Tap to expand

Tosefta Shabbat · 190 CE

Very high

המקרע על העור כתבנית כתב פטור [רשם] על העור כתבנית כתב חייב כתב בקליפי אגוזין בקליפי רמונים בדם [הקרוש] בחלב [הקרוש] על עלה זית ועל עלה חרוב ועל עלה דלעת ועל כל דבר שהוא של קיימא חייב על עלה חזרין ועל

Tap to expand

Tosefta Shabbat · 190 CE

Very high

הכותב אות אחת גדולה אף על פי שיש במקומה כדי לכתוב שתי אותיות פטור המוחק אות אחת גדולה אם יש במקומה כדי לכתוב שתי אותיות חייב אמר רבי מנחם בר' יוסי זה חומר במוחק [שאין בכותב ובכותב שאין במוחק חומר בכות

Tap to expand

Tosefta Shabbat · 190 CE

Very high

הכותב אות אחת [ועשאן שתי אותיות] ב' אותיות ועשאן אות אחת הרי זה חייב נתכוין לכתוב אות א' ונעשה בידו שתי אותיות ב' אותיות [ונעשה בידו] אות אחת ה"ז פטור [כתב] שני נקודין ובא אחר וגמרן ועשאן שתי אותיות ה

Tap to expand

Jerusalem Talmud Makkot · 375 CE

Very high

משנה: הַכּוֹתֵב כְּתוֹבֶת קַעֲקַע כָּתַב וְלֹא קִיעֲקַע קִיעֲקַע וְלֹא כָתַב אֵינוֹ חַיָיב עַד שֶׁיִּכְתּוֹב וִיקַעֲקֵעַ בַּדְּיוֹ וּבַכְּחוֹל וּבְכָל דָּבָר שֶׁהוּא רוֹשֵׁם. רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יְה

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

משנה: הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בֵּין בִּימִינוֹ בֵּין בִּשְׂמֹאלוֹ בֵּין מִשֵּׁם אֶחָד בֵּין מֵשְּׁנֵי שֵׁמוֹת בֵּין מִשְּׁנֵי סֵימָנִיּוֹת בְּכָל לָשׁוֹן חַיָיב. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי לֹא נִתְחַיְּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

תַּנֵּי. וְגַד מִגַּדִּיאֵל. מֵתִיבִין לְרִבִּי יְהוּדָה. וַהֲלֹא אֵילּוּ פְשׁוּטִים וְאֵילּוּ כְפוּפִים. תַּנֵּי בְשֵׁם רִבִּי יוּדָה. כָּתַב שְׁנֵי אוֹתוֹת שָׁוִים וְהֵן שֵׁם חַיָיב. כְּגוֹן שש תת ג

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

משנה: הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בְּהֶעְלֵם אֶחָד חַיָיב. כָּתַב בִּדְיוֹ בְּסַם בְּסִיקְרָא בְּקוֹמוֹס וְקַלְקַנְתּוֹס וּבְכָל דָּבָר שֶׁהוּא רוֹשֵׁם עַל שְׁנֵי כוֹתְלֵי הַבַּיִת וְעַל שְׁנֵי דַפֵּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

הלכה: ד. כָּתַב בִּדְיוֹ עַל עֲלֵי יְרָקוֹת. בְּמַשְׁקִין וּבְמֵי פֵירוֹת עַל הַלּוּח. פָּטוּר. עַד שֶׁיִּכְתּוֹב דָּבָר שֶׁלְּקַיְימַא עַל דָּבָר שֶׁלְּקַיְימַא. רִבִּי יַעֲקֹב בַּר אָחָא רִבִּי יָסָ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

כָּתַב. לֹא חֻקֵק. וְכָתַב. לֹא הַמַּטִּיף. כָּתַב. לֹא הַשׁוֹפֵךְ. וְכָתַב. לֹא חוֹקֵק. אִית תַּנָּיֵי תַנֵּי. אֲפִילוּ חוֹקֵק. אָמַר רַב חִסְדָּא. מָאן דְּאָמַר. לֹא חוֹקֵק. בְּבוֹלֵט מְקוֹם הַכְּתָ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

משנה: כָּתַב בְּמֵי מַשְׁקִין בְּמֵי פֵירוֹת בַּאֲבַק דְּרָכִים בַּאֲבַק סוֹפְרִים וּבְכָל דָּבָר שֶׁאֵינוֹ מִתְקַיֵּים פָּטוּר. לְאַחַר יָדוֹ בְּרַגְלוֹ בְּפִיו וּבְמַרְפְּקוֹ. כָּתַב אוֹת אַחַת סָמו

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

משנה: הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בִּשְׁנֵי הֶעְלֵימוֹת אֶחָד שַׁחֲרִית וְאֶחָד בֵּין הָעַרְבַּיִם רַבָּן גַּמְלִיאֵל מְחַיֵיב וַחֲכָמִים פּוֹטְרִין:

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

מָחַק אוֹת אַחַת גְּדוֹלָה וְיֵשׁ בִּמְקוֹמָהּ כְּדֵי לִכְתוֹב שְׁתֵי אוֹתוֹת חַיָיב. כָּתַב אוֹת אַחַת גְּדוֹלָה אַף עַל פִּי שֶׁיֵּשׁ בִּמְקוֹמָהּ כְּדֵי לִכְתוֹב שְׁתֵי אוֹתִיּוֹת פָּטוּר. רִבִּי מ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Shabbat · 375 CE

Very high

דְּיוֹ. הוֹצִיא דְיוֹ. אִם בְּקוֹלְמוֹס. כְּדֵי לִכְתּוֹב שְׁתֵּי אוֹתוֹת. אִם בְּכֶלִי צָרִיךְ יוֹתֵר. תַּמָּן תַּנִּינָן. כַּמָּה יְהֵא בַמַּיִם וְיִהְיֶה בָהֶם כְּדֵי הַזָּיָה. רִבִּי יִרְמְיָה בָע

Tap to expand