Skip to content
Wellsprings
festivalsfeatured in 40 works

Taanit (Public Fast Days, general)

tah-ah-NEET

Jewish fasting days are communal acts of turning inward—both to remember historical losses and to seek divine response.

Fasting in Jewish life isn't simply about hunger. On certain days throughout the year, Jewish communities deliberately abstain from food, drink, and sometimes other comforts as a way of pausing ordinary life and creating space for serious reflection. Some of these fasts are ancient—like Yom Kippur, the Day of Atonement, which appears in the Torah itself. Others emerged later from rabbinic tradition to commemorate devastating historical moments, like the destruction of Jerusalem or the assassination of a Jewish governor.

Think of a fast day as a kind of communal pause button. When everyone stops eating together, something shifts in the room. The discomfort of hunger becomes a shared language—a way of saying, collectively, "We acknowledge loss," or "We recognize our need for change," or "We're ready to listen." The fasts are accompanied by special prayers, readings from scripture, and sometimes a somber tone that differs markedly from ordinary worship.

What's striking is how these observances evolved. The rabbis of the Talmud didn't just preserve ancient practices—they refined them, debated their meaning, and created new fast days to mark turning points in Jewish history. Over centuries, these became so woven into the fabric of Jewish calendar and identity that they functioned almost like a rhythm, a heartbeat reminding Jews of collective memory and shared vulnerability.

How it traveled

  1. Mishnah Ta'anit
    Yavneh · 200
    explains
  2. Jerusalem Talmud Taanit
    Tiberias · 400
    explains
  3. Taanit
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  4. Machzor Vitry
    Troyes (Champagne) · 1055
    explains
  5. Rif Ta'anit
    Kairouan · 1085
    explains
  6. Sefer Chasidim
    Regensburg · 1175
    explains
  7. Mishneh Torah, Fasts
    Fostat (Old Cairo) · 1180
    explains
  8. Kol Bo
    Narbonne (Provence) · 1250
    explains
  9. Yalkut Shimoni on Nach
    Tiberias · 1250
    explains
  10. Meiri on Taanit
    Perpignan · 1300
    explains
  11. Abudarham
    Seville · 1330
    explains
  12. Tur
    Toledo (Castile) · 1335
    explains
  13. Ran on Taanit
    Barcelona · 1340
    explains
  14. Menorat HaMaor
    Toledo (Castile) · 1391
    explains
  15. Terumat HaDeshen
    Vienna · 1460
    explains
  16. Bartenura on Mishnah Taanit
    Jerusalem · 1482
    explains
  17. Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Tzfat · 1565
    explains
  18. Darkhei Moshe
    Krakow (Cracow) · 1570
    explains
  19. Chidushei Agadot on Taanit
    Posen (Poznań) · 1612
    explains
  20. Tosafot Yom Tov on Mishnah Taanit
    Prague · 1613
    explains
  21. Bach
    Krakow (Cracow) · 1631
    explains
  22. Turei Zahav on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Lviv (Lemberg) · 1646
    explains
  23. Ateret Zekenim on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Lviv (Lemberg) · 1657
    explains
  24. Magen Avraham
    Kalisz · 1665
    explains
  25. Eliyah Rabbah on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Prague · 1712
    explains
  26. Ba'er Hetev on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Prague · 1742
    explains
  27. Shulchan Arukh HaRav
    Liozna · 1795
    explains
  28. Pele Yoetz
    Silistra · 1815
    explains
  29. Chokhmat Shlomo on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Brody · 1855
    explains
  30. Chokhmat Shlomo on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Lublin · 1855
    explains
  31. Haamek Sheilah on Sheiltot d'Rav Achai Gaon
    Volozhin · 1861
    explains
  32. Kitzur Shulchan Arukh
    Ofen (Buda / Budapest) · 1864
    explains
  33. Arukh HaShulchan
    Novardok (Novogrudok) · 1884
    explains
  34. Ben Ish Hai
    Baghdad · 1894
    explains
  35. Torah Temimah on Torah
    Pinsk · 1904
    explains
  36. Mishnah Berurah
    Radin · 1907
    explains
  37. Tosefta Kifshutah on Taanit
    Jerusalem · 1949
    explains
  38. Introductions to the Babylonian Talmud
    Jerusalem · 1950
    explains
  39. Shibbolei HaLeket
    Rome
    explains
  40. Tosefta Taanit (Lieberman)
    Eretz Yisrael (travels)
    explains

Key passages(20)

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

בִּשְׁלשָׁה בְמַרְחֶשְׁוָן שׁוֹאֲלִין אֶת הַגְּשָׁמִים. רַבָּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, בְּשִׁבְעָה בוֹ, חֲמִשָּׁה עָשָׂר יוֹם אַחַר הֶחָג, כְּדֵי שֶׁיַּגִּיעַ אַחֲרוֹן שֶׁבְּיִשְׂרָאֵל לִנְהַר פְּרָת:

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

הִגִּיעַ רֹאשׁ חֹדֶשׁ כִּסְלֵו וְלֹא יָרְדוּ גְשָׁמִים, בֵּית דִּין גּוֹזְרִין שָׁלשׁ תַּעֲנִיוֹת עַל הַצִּבּוּר. אוֹכְלִין וְשׁוֹתִין מִשֶּׁחֲשֵׁכָה, וּמֻתָּרִין בִּמְלָאכָה וּבִרְחִיצָה וּבְסִיכָה ו

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

עָבְרוּ אֵלּוּ וְלֹא נַעֲנוּ, בֵּית דִּין גּוֹזְרִין שָׁלשׁ תַּעֲנִיּוֹת אֲחֵרוֹת עַל הַצִּבּוּר. אוֹכְלִין וְשׁוֹתִין מִבְּעוֹד יוֹם, וַאֲסוּרִין בִּמְלָאכָה וּבִרְחִיצָה וּבְסִיכָה וּבִנְעִילַת הַסּ

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

עָבְרוּ אֵלּוּ וְלֹא נַעֲנוּ, מְמַעֲטִין בְּמַשָּׂא וּמַתָּן, בְּבִנְיָן וּבִנְטִיעָה, בְּאֵרוּסִין וּבְנִשּׂוּאִין וּבִשְׁאֵלַת שָׁלוֹם בֵּין אָדָם לַחֲבֵרוֹ, כִּבְנֵי אָדָם הַנְּזוּפִין לַמָּקוֹם. ה

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

סֵדֶר תַּעֲנִיּוֹת כֵּיצַד, מוֹצִיאִין אֶת הַתֵּבָה לִרְחוֹבָהּ שֶׁל עִיר, וְנוֹתְנִין אֵפֶר מִקְלֶה עַל גַּבֵּי הַתֵּבָה, וּבְרֹאשׁ הַנָּשִׂיא וּבְרֹאשׁ אַב בֵּית דִּין, וְכָל אֶחָד וְאֶחָד נוֹתֵן בּ

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

שָׁלשׁ תַּעֲנִיּוֹת הָרִאשׁוֹנוֹת, אַנְשֵׁי מִשְׁמָר מִתְעַנִּין וְלֹא מַשְׁלִימִין, וְאַנְשֵׁי בֵית אָב לֹא הָיוּ מִתְעַנִּין כְּלָל. שָׁלשׁ שְׁנִיּוֹת, אַנְשֵׁי מִשְׁמָר מִתְעַנִּין וּמַשְׁלִימִין,

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

אֵין גּוֹזְרִין תַּעֲנִית עַל הַצִּבּוּר בַּתְּחִלָּה בַּחֲמִישִׁי, שֶׁלֹּא לְהַפְקִיעַ הַשְּׁעָרִים, אֶלָּא שָׁלשׁ תַּעֲנִיּוֹת הָרִאשׁוֹנוֹת שֵׁנִי וַחֲמִישִׁי וְשֵׁנִי, וְשָׁלשׁ שְׁנִיּוֹת חֲמִישִׁ

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

סֵדֶר תַּעֲנִיּוֹת אֵלוּ הָאָמוּר, בִּרְבִיעָה רִאשׁוֹנָה. אֲבָל צְמָחִים שֶׁשָּׁנוּ, מַתְרִיעִין עֲלֵיהֶם מִיָּד. וְכֵן שֶׁפָּסְקוּ גְשָׁמִים בֵּין גֶּשֶׁם לְגֶשֶׁם אַרְבָּעִים יוֹם, מַתְרִיעִין עֲלֵ

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

וְכֵן עִיר שֶׁלֹּא יָרְדוּ עָלֶיהָ גְשָׁמִים, דִּכְתִיב (עמוס ד) וְהִמְטַרְתִּי עַל עִיר אֶחָת וְעַל עִיר אַחַת לֹא אַמְטִיר, חֶלְקָה אַחַת תִּמָּטֵר וְגוֹ', אוֹתָהּ הָעִיר מִתְעַנָּה וּמַתְרַעַת, וְכ

Tap to expand

Mishnah Ta'anit · 190 CE

Very high

הָיוּ מִתְעַנִּין וְיָרְדוּ לָהֶם גְּשָׁמִים קֹדֶם הָנֵץ הַחַמָּה, לֹא יַשְׁלִימוּ. לְאַחַר הָנֵץ הַחַמָּה, יַשְׁלִימוּ. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, קֹדֶם חֲצוֹת לֹא יַשְׁלִימוּ, לְאַחַר חֲצוֹת יַשְׁלִי

Tap to expand

Tosefta Ta'anit · 190 CE

Very high

על [הראשונה] הוא אומר ברוך ה' אלהי ישראל מן העולם ועד העולם ברוך גואל ישראל והן עונין אחריו ברוך שם כבוד מלכותו [וגו'] וחזן הכנסת אומר [להם] תקעו הכהנים תקעו וחוזר ואומר [להם] מי שענה את אברהם בהר המו

Tap to expand

Tosefta Ta'anit · 190 CE

Very high

סדר תעניות כיצד מוציאין את התיבה לרחובה של עיר ונותנין עליה אפר מקלה ולא היו מתעלפין עליה אלא אחד יושב ומשמרה כל היום זקן שבהם אומר לפניהם דברי כבושין בניי יתבייש אדם מחבירו ואל יתבייש אדם ממעשיו [מוט

Tap to expand

Tosefta Ta'anit · 190 CE

Very high

מה בין תענית צבור לתענית יחיד [תענית צבור אוכלין ושותין מבעוד יום מה שאין כן בתענית יחיד] תענית צבור אסורין במלאכה ברחיצה ובסיכה ובנעילת הסנדל ובתשמיש המטה מה שאין כן בתענית יחיד תענית צבור נכנסין לבת

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

משנה: הִגִּיעַ רֹאשׁ חֹדֶשׁ כִּסְלֵיו וְלֹא יָרְדוּ גְשָׁמִים בֵּית דִּין גּוֹזְרִין שָׁלשׁ תַּעֲנִיוֹת עַל הַצִּיבּוּר. אוֹכְלִין וְשׁוֹתִין מִשֶּׁחָשֵׁיכָה וּמוּתָּרִין בִּמְלָאכָה וּבִרְחִיצָה וּבְ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

הלכה: אָמַר רִבִּי יוֹחָנָן. כָּל תַּעֲנִית שֶׁבֵּית דִּין גּוֹזִרִין לְהַפְסִיק אֵין עוֹבְרוֹת וּמֵינִיקוֹת מִתְעַנּוֹת בָּם. אָמַר רִבִּי שְׁמוּאל בַּר רַב יִצְחָק. נִרְאִין דְּבָרִים בְּשֶׁגָּזְרוּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

משנה: עָבְרוּ אֵילּוּ וְלֹא נַעֲנוּ בֵּית דִּין גּוֹזְרִין עוֹד שָׁלֹש תַּעֲנִיּוֹת עַל הַצִּבּוּר. אוֹכְלִין וְשׁוֹתִין מִבְּעוֹד יוֹם וַאֲסוּרִין בִּמְלָאכָה וּבִרְחִיצָה וּבְסִיכָה וּבִנְעִילַת הַס

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

הלכה: רִבִּי זְעוּרָה בְשֵׁם רַב יִרְמְיָה. הָעוֹשֶׂה מְלָאכָה בְתַעֲנִית צִיבּוּר כְּעוֹשֶׂה מְלָאכָה בְיוֹם הַכִּיפּוּרִים. מַה טַעַם. קַדְּשׁוּ צוֹם קִרְאוּ עֲצָרָה. וְהָא תַנֵּי. הַלַּיְלָה מוּתָּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

בִּרְחִיצָה. זְעוּרָה בַּר חָמָא יוֹסֵי בְּרֵיהּ דְּרִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי בְשֵׁם רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי. בְּתַעֲנִית צִיבּוּר מַרְחִיץ יָדָיו וּפָנָיו [וְרַגְלָיו] כְּדַרְכּוֹ. בְּתִשְׁעָ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

משנה: עָבְרוּ אֵילּוּ וְלֹא נַעֲנוּ מְמַעֲטִין בְּמַשָּׂא וּמַתָּן בְּבִנְיָין וּבִנְטִיעָה בְּאֵירוּסִין וּבְנִישּׂוּאִין וּבִשְׁאֵילַת שָׁלוֹם בֵּין אָדָם לַחֲבֵרוֹ כִּבְנֵי אָדָם הַנְּזוּפִין לַמָּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Taanit · 375 CE

Very high

משנה: שָׁלשׁ תַּעֲנִיּוֹת הָרִאשׁוֹנוֹת אַנְשֵׁי מִשְׁמָר מִתְעַנִּין וְלֹא מַשְׁלִימִין וְאַנְשֵׁי בֵית אָב לֹא הָיוּ מִתְעַנִּין. שָׁלשׁ שְׁנִיּוֹת אַנְשֵׁי מִשְׁמָר מִתְעַנִּין וּמַשְׁלִימִין וְאַנ

Tap to expand