Skip to content
Wellsprings
yoreh deahfeatured in 40 works

Challah (Dough Offering)

HA-la (guttural 'ch' as in 'Bach')

A portion of bread dough set aside as an offering, originally given to the priests in Temple times and still practiced as a ritual today.

In ancient Israel, when the Temple stood, a portion of every batch of bread dough was separated and given to the kohanim (priests) as their sustenance—a concrete way of supporting those dedicated to religious service. This practice, called challah, comes directly from Torah law and was part of a broader system by which the community provided for the priesthood.

After the Temple's destruction nearly two thousand years ago, Jewish communities continued the custom. Since there were no longer priests to receive the dough, the separated piece was burned instead. The practice became a way of maintaining continuity with ancient Jewish law and keeping the memory of the Temple alive in everyday life.

Today, many Jewish families still separate a small piece of dough before baking bread. The act connects a routine kitchen task to a chain of observance stretching back through Jewish history, and it remains a recognized halachic obligation discussed in detail by the legal codes.

How it traveled

  1. Tosefta Challah
    Eretz Yisrael (travels) · 190
    explains
  2. Mishnah Challah
    Yavneh · 200
    explains
  3. Jerusalem Talmud Challah
    Tiberias · 400
    explains
  4. Menachot
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  5. Pesachim
    Sura (Babylonia) · 500
    explains
  6. Mishneh Torah, First Fruits and other Gifts to Priests Outside the Sanctuary
    Fostat (Old Cairo) · 1180
    explains
  7. Sefer HaTerumah
    Worms (Rhineland) · 1190
    explains
  8. Kol Bo
    Narbonne (Provence) · 1250
    explains
  9. Yalkut Shimoni on Torah
    Tiberias · 1250
    explains
  10. Meiri on Pesachim
    Perpignan · 1300
    explains
  11. Sefer HaChinukh
    Barcelona · 1300
    explains
  12. Tur
    Toledo (Castile) · 1335
    explains
  13. Ran on Pesachim
    Barcelona · 1340
    explains
  14. Bartenura on Mishnah Challah
    Jerusalem · 1482
    explains
  15. Shulchan Arukh, Yoreh De'ah
    Tzfat · 1565
    explains
  16. Darkhei Moshe
    Krakow (Cracow) · 1570
    explains
  17. Tosafot Yom Tov on Mishnah Challah
    Prague · 1613
    explains
  18. Bach
    Krakow (Cracow) · 1631
    explains
  19. Siftei Kohen on Shulchan Arukh, Yoreh De'ah
    Vilna (Vilnius) · 1646
    explains
  20. Turei Zahav on Shulchan Arukh, Yoreh De'ah
    Lviv (Lemberg) · 1646
    explains
  21. Turei Zahav on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Lviv (Lemberg) · 1646
    explains
  22. Magen Avraham
    Kalisz · 1665
    explains
  23. Chok Yaakov on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Lviv (Lemberg) · 1696
    explains
  24. Ba'er Hetev on Shulchan Arukh, Yoreh De'ah
    Prague · 1700
    explains
  25. Eliyah Rabbah on Shulchan Arukh, Orach Chayim
    Prague · 1712
    explains
  26. Beur HaGra on Shulchan Arukh, Yoreh De'ah
    Vilna (Vilnius) · 1780
    explains
  27. Shulchan Arukh HaRav
    Liozna · 1795
    explains
  28. Kitzur Shulchan Arukh
    Ofen (Buda / Budapest) · 1864
    explains
  29. Arukh HaShulchan
    Novardok (Novogrudok) · 1884
    explains
  30. Ben Ish Hai
    Baghdad · 1894
    explains
  31. Kaf HaChayim on Shulchan Arukh, Yoreh De'ah
    Jerusalem · 1900
    explains
  32. Torah Temimah on Torah
    Pinsk · 1904
    explains
  33. Mishnah Berurah
    Radin · 1907
    explains
  34. Commentary on Sefer Hamitzvot of Rasag
    Lviv (Lemberg) · 1914
    explains
  35. Introductions to Tanaitic Literature
    Jerusalem · 1923
    explains
  36. Tosefta Kifshutah on Challah
    Jerusalem · 1936
    explains
  37. Brief Commentary on Challah
    Jerusalem · 1936
    explains
  38. Tosefta Kifshutah on Terumot
    Jerusalem · 1936
    explains
  39. Tosefta Challah (Lieberman)
    Eretz Yisrael (travels)
    explains
  40. Shibbolei HaLeket
    Rome
    explains

Key passages(20)

Sefer Mitzvot Gadol · Moshe of Coucy (Sefer Mitzvot Gadol) · 1243 CE

Very high

כתוב (א) בפ׳ שלח דבר אל ב״י ואמרת אליהם בבואכ׳ אל הארץ אשר אני מביא אתכם שמה והי׳ באכלכם מלחם הארץ תרימו תרומה לה׳ תניא בספרי [שם] משונה ביאה זו מכל ביאות שבתורה שבכולן נאמרה כי תבאו והיה כי יביאך לפי

Tap to expand

Tur · Yaakov ben Asher (Ba'al HaTurim) · 1300 CE

Very high

לא כל המינין חייבין בחלה אלא ה' מינין חטין ושעורין וכוסמין ושיבולת שועל ושיפון אפילו באלו המינין אין חיוב אא"כ יש בעיסה ה' רבעים שהן מ"ג ביצים וחומש ביצה והרמב"ם שיער מדת הכלי שהוא שבע אצבעות פחות ב'

Tap to expand

Tur · Yaakov ben Asher (Ba'al HaTurim) · 1300 CE

Very high

הלכות חלה כתיב (במדבר ט״ו:כ׳) ראשית עריסותיכם חלה תרימו תרומה מלמד שחייב כל אדם להפריש חלה מעיסתו וליתנה לכהן ואין לה שיעור מן התורה אפילו כל שהוא רק שלא יעשה כל העיסה חלה אלא ישייר ממנה מעט וחכמים נ

Tap to expand

Numbers · 1400 BCE

Very high

מֵרֵאשִׁית֙ עֲרִסֹ֣תֵיכֶ֔ם תִּתְּנ֥וּ לַיהֹוָ֖ה תְּרוּמָ֑ה לְדֹרֹ֖תֵיכֶֽם׃ {ס}        

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

משנה: חֲמִשָּׁה דְּבָרִים חַיָיבִין בַּחַלָּה הַחִיטִּים וְהַשְּׂעוֹרִין וְהַכּוּסְמִין וְשִׁיבּוֹלֶת שׁוּעָל וְהַשִּׁיפוֹן הֲרֵי אֵלּוּ חַיָיבִין בַּחַלָּה. וּמִצְטָרְפִין זֶה עִם זֶה וַאֲסוּרִין בֶּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

בְּרַם כְּרַבָּנִין שְׁלֹשָׁה מִינִין הֵן. הַשִׁיפוֹן מִין כּוּסְמִין. שִׁיבּוֹלֶת שׁוּעַל מִין שְׂעוֹרִים. רַבָּנִין דְּקַיְסָרִין בָּעְיָין מָה תַנִּינָן חֲמִשָּׁה מִינִין לֹא חֲמִשָּׁה דְּבָרִים. ש

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

תַּמָּן תַּנִּינָן אֵיזֶהוּ מִין בְּמִינוֹ הַחִטִּים אֵין מִצְטָרְפִין עִם הַכֹּל אֶלָּא עִם הַכּוּסְמִין. הַשְּׂעוֹרִין מִצְטָרְפִין עִם הַכֹּל חוּץ מִן הַחִטִּים. רִבִּי יוֹסֵי אָמַר לָהּ סְתָם. רִב

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

מַהוּ שֶׁיִּלְקוּ עַל חַלָּתָן דְּבַר תּוֹרָה. רִבִּי יוֹנָה בְשֵׁם שְׁמוּאֵל רִבִּי יוֹסֵי רִבִּי אַבָּהוּ בְשֵׁם רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן לָקִישׁ אֵין לוֹקִין עַל חַלָּתָן דְּבַר תּוֹרָה. אָמַר רִבִּי

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

הלכה: חֲמִשָּׁה דְּבָרִים חַיָיבִין בַּחלָּה כו׳. כְּתִיב וְהָיָה בַּאֲכָלְכֶם מִלֶּחֶם הָאָרֶץ תָּרִימוּ תְרוּמָה לַיי. יָכוֹל יְהוּ כָל הַדְּבָרִים חַיָיבִין בַּחַלָּה. תַּלְמוּד לוֹמַר מִלֶּחֶם וְל

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

רִבִּי יִרְמְיָה בְשֵׁם רִבִּי חִיָיא בֵּין בִּשְׁעַת הַקָּרְבָּן בֵּין שֶׁלֹּא בִּשְׁעַת הַקָּרְבָּן הַיּוֹם מַתִּיר. אָמַר רִבִּי הוּנָא מַתְנִיתָא דְחִזְקִיָּה פְלִיגָא עָלוֹי. עַד עֶצֶם הַיּוֹם הַ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

תַּנֵּי אָמַר רִבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי קְרָמִית חַיֶיבֶת בַּחַלָּה. רִבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי אָמַר בָּאָה הִיא לִידֵי מַצָּה וְחָמֵץ וְרַבָּנִין אָמְרִין אֵינָהּ בָּאָה לִידֵי מַצָּה וְחָמֵץ. וְ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

תַּמָּן תַּנִּינָן תַּפּוּחַ שֶׁרִיסְּקוֹ וּנְתָנוֹ לְתוֹךְ עִיסָּה וְחִימִּיצָהּ הֲרֵי זוֹ אֲסוּרָה. תַּנֵּי רִבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר מוּתָּר. רִבִּי אָחָא רִבִּי אַבָּהוּ בְשֵׁם רִבִּי יוֹסֵי בֶן חֲנִינ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

רִבִּי יִרְמְיָה בָּעֵא קוֹמֵי רִבִּי זְעִירָא עִירֵב אַרְבָּעַת קַבִּין בִּפְנֵי עַצְמָן וְחִימְּצָן. וְאַרְבָּעַת קַבִּין בִּפְנֵי עַצְמָן וְעִירְבָן הֲרֵי בִּשְׁעַת חִיּוּבָן לָבֹא לִידֵי מַצָּה וְ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

רִבִּי שְׁמוּאֵל בֵּר נַחְמָן שָׁמַע כּוּלְּהֹן מִן אָהֵן קְרָיָיא וְשָׂם חִיטָּה שׂוֹרָה וּשְׂעוֹרָה נִסְמָן וְכֻוסֶּמֶת גְּבוּלָתוֹ. וְשָׂם חִיטָּה אֵילּוּ הַחִטִּים. שׂוֹרָה זוֹ שִׁיבּוֹלֶת שׁוּעַל

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

הָא הַנּוֹדֵר מִן הַפַּת וּמִן הַתְּבוּאָה אָסוּר בַּכֹּל כְּרַבָּנָן. רִבִּי חִיָיה בְשֵׁם רִבִּי יוֹחָנָן כֵּינִי מַתְנִיתָא הַנּוֹדֵר מִן הַדָּגָן אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא מֵהֶם. מַה נָן קַיָימִין אִם

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

משנה: אֵילּוּ חַיָיבִין בַּחַלָּה וּפְטוּרִין מִן הַמַּעְשְׂרוֹת. הַלֶּקֶט הַשִּׁכְחָה וְהַפֵּיאָה וְהַהֶבְקֵר וּמַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן שֶׁנִּיטְּלָה תְרוּמָתוֹ וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְהֶקְדֵּשׁ שֶׁנִּפְדּוּ ו

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

פְּשִׁיטָא עַל דְּרַבָּנִין בְּהָהֵן פָּחוֹת מִשְּׁלִישׁ שֶׁאֵינוֹ נִגְרָר לְעִנְיַין הַמַּעְשְׂרוֹת. רִבִּי חִיָיה בַּר יוֹסֵף שָׁאַל עַל דַּעְתֵּיהּ דְּרִבִּי לָעְזָר מַהוּ שֶׁיְּהֵא נִגְרָר לְעִנְי

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

בֵּנְתַּיִים מַהוּ. רִבִּי יוֹנָה בְשֵׁם רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן לָקִישׁ בֵּנְתַּיִים כְּבָרִאשׁוֹנָה. רִבִּי יוֹסֵי בְשֵׁם רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן לָקִישׁ בֵּנְתַּיִים כְּבָאַחֲרוֹנָה. אֵי זֶהוּ בֵּנְתַּ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

רִבִּי יוֹחָנָן אָמַר טְרִיקְטָא חַיֶיבֶת בַּחַלָּה וְאוֹמֵר עָלָיו הַמּוֹצִיא לֶחֶם מִן הָאָרֶץ. וְאָדָם יוֹצֵא בָהּ יְדֵי חוֹבָתוֹ בַפֶּסַח. רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן לָקִישׁ אָמַר טְרִיקְטָא אֵינָהּ חַ

Tap to expand

Jerusalem Talmud Challah · 130 CE

Very high

מַתְנִיתָא פְלִיגָא עַל רִבִּי יוֹחָנָן. הַסּופְגָּנִין וְהַדּוּבְשָׁנִין וְהָאִיסְקָרִיטִין וְחַלַּת הַמַּשְׂרֵת וְהַמְּדוּמָּע פְּטוּרָה מִן הַחַלָּה. פָּתַר לָהּ בְּסוּפְגָּנִין שֶׁנַּעֲשׂוּ בָאוּר

Tap to expand